odbicia

Było ich zaledwie kilka

Trochę się rozdęły na bocznej ścianie lodówki

Wchodziły na siebie nogami rękami przedstawianych osób

Każde chciało być zauważone

Na jednej fotografii

zakurzonej i pożółkłej wieloletnio

mała dziewczynka rączkami gładzi segment

podczas gdy półki z książkami pobłażliwie milczą 

Istota uśmiecha się zalotnie do oka starej zorki

tata z aparatem bacznie śledzi ruchy dziecka 

Na innym to samo dziecko już nieco starsze

Pomysł na zdjęcie jakich tysiące

śliczna blondynka na tle morza

Fala subtelnie igra z jej dłońmi

dziarsko broniącymi się przed chłodem Bałtyku

Przykusy kostium zdradza miesiąc - trwa lipiec

Na jeszcze jednym młody mężczyzna

uśmiecha się czupurnie

Nie wiedzieć czemu zamiast stać spokojnie

-tak wypada pozować- dziwnie się podpiera  

jakby chciał by popiersie kogoś sławnego

tego za jego plecami 

okazało się o wiele ważniejsze

Wszystkie fotografie są niepewne artystycznie

stanowią mimo to wystawę dla dwóch osób

Co dnia przelotnie spoglądają na nie

stawiając nieopodal filiżankę z parującą kawą

wejście na biennale nie kosztuje nawet grosza

mogą się zamyśleć gustować zachwycać

Teoretycznie mają na to czas

w dodatku wystawa czynna całą dobę i widoczność dobra

nic tylko podziwiać i wracać do wspomnień

Tyle że oni tego nie robią

zamiast patrzeć na fotografie

zajęli się

każdy sobą

i w końcu pobledły ich serca

któregoś dnia jesiennie.