niezauważony

W większym mieście nieopodal galerii

stał podniebny budynek z siedemnastowiecznej cegły

Miewał różnych właścicieli

przechodził z rąk jednych w inne 

bo cele ludzkie bywają kapryśne

Wiek XIX na przykład nie był mu przychylny

– umieścił w nim magazyn remizę a nawet zakład oczyszczania

W XX stuleciu pełnił już funkcję znacznie szlachetniejszą

Tuż przed dwunastą w miniony wtorek

mijali go ludzie ze stron zachodniej i południowej

jegomość w garniturze bez zarzutu

i staruszka ciągnąca niesforną wnuczkę

Szli też dwaj chłopcy gwiżdżący wakacyjnie

dalej stał mężczyzna upychając w dłonie pstrokate ulotki

pod arkadami dreptały pospiesznie głodne gołębie

W ciągu paru kwadransów

budynek zwrócił sobą uwagę zaledwie trzech osób

Mniejsza o ich opis

Z pewnością nie były spokrewnione

a ilości zmarszczek w kącikach oczu zdradzały różnice w wieku

Co zajmujące

nie były ciekawe mchu chyłkiem rosnącego na sztabkach cegieł

ani fasady budynku rzeźby nad drzwiami

nasi trzej bohaterowie zdali się bryły budynku nie zauważać wcale

Weszli natomiast pośpiesznie do środka

zostawiając za sobą gwarną ulicę i łańcuchy przechodniów

Pobliski chodnik musiał się bez nich chwilowo obyć

Telefon poczekać i powrót do spraw pilnych

Coś długo ich nie było

………………………….

Pamiętam że drzwi wejściowe otwierali dość prędko

Wychodzili niespiesznie

Przedtem ich twarze były raczej surowe i napięte

kroki stanowcze sylwetki żołnierskie   

Teraz zaś szli swobodnie

a uśmiech mimowolnie zdobił ich usta

Co się takiego stało usiłowałem zrozumieć

Czy przyniósł im ulgę chłód wnętrza w skwarny dzień

A może chwila przerwy w zagonionym dniu

albo coś jeszcze co wymyka się sensownym przesłankom

Wśród naglącego tłumu nie znalazłem jednak nikogo

kto zastanawiałby się nad tym samym.